علی اصغر یزدی

امام علی(ع)-مدح


تا که این شور را شعور کنم

میروم از نجف عبور کنم

لحظه ای از زمین جدا بشوم

آسمان را کمی مرور کنم

از سلیمان اجازه می گیرم

 که خودم را شبیه مور کنم

گریه ها کرده ام برایش تا

 شعر را غرق در سرور کنم

من که از شوق مَنْ یَمُتْ یَرَنی

زندگی با خیال گور کنم

آنقدر میزنم صدایش تا

خلوتم را پر از «حضور» کنم 

گفته‌ام «اوریا» که مدحش را

گاهی اوقات از زبور کنم

حرفی از معجزات او بزنم

یادی از نور کوه طور کنم

شرحی از دردهای او بدهم

تا که ایوب را صبور کنم

دل و جان شستشو دهم با اشک

قلب را شیشه ی بلور کنم

با عنایات او وجودم را

خالی از هرچه غیر نور کنم

که علی دست قادر ازلی ست

 خلقت ما سوا به دست علیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.