علیرضا خاکساری

ورود کاروان اهل بیت(ع) به شام


از دم دروازه معلوم است بد تا میکنند

خیره سر هایی که زینب را تماشا میکنند

گاه با شمشیر و نیزه گاه با رقص و طرب

دور بی بی های روی ناقه بلوا میکنند

شمر با اعوان و انصارش دوباره میرسند

کربلای دومی را باز برپا میکنند

شهر را مانند روز عید آذین بسته اند

با صدای پای هر رقاصه غوغا میکنند

تا که نرخ هر النگو بیشتر بالا رود

زرگران بالاتفاق این پا و آن پا میکنند

کاش تنها سنگ باشد روی پشت بام ها

میزنند آیینه را با هر چه پیدا میکنند

دختران قافله با ذکر وا أماه خود

پای زهرا را میان کوچه ها وا میکنند

آستین پاره ای دارند جای روسری

باهمان هم_ آه_ ناچارا مدارا میکنند

در میان این حراجی پیش چشمان رباب

بر سر گهواره ی شش ماهه دعوا میکنند

نی اگر که خم شود یکبار دیگر بچه ها

بوسه هایی هدیه  بر لبهای بابا میکنند

داغ پشت داغ تنها کار تیر و نیزه نیست

خیزران ها هم چه کاری با جگرها میکنند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.