(مطلب ثابت)مروری بر بیانات مقام معطم رهبری در دیدار با شاعران ۳۱/۳/۱۳۹۵

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم


خصوصیات مرحوم سبزواری:

1-ایشان قریحه‌ی شعری‌اش خیلی خوب بود؛ واقعاً شاعر بود؛ یعنی شاعر بالذّات بود، متصنّع نبود.

2- تسلّط بر انواع شعر داشت، تسلّط بر گستره‌ی واژگانی داشت، یعنی واژگان وسیعی در اختیارش بود.

3- تنوّع در شعر داشت، به‌روز بود، مهم این است که به‌روز بود؛ یعنی شعرش، شعر روز بود.

4- به نظر من ویژگی بی‌نظیر مرحوم حمید سبزواری سرودهای او است؛ هم از لحاظ کمّیّت، هم از لحاظ کیفیّت و محتوا.

 

جایگاه سرود:

ما امروز به سرود احتیاج داریم؛ به نظر من سرود یک نوعی از شعر بسیار اثرگذار است. شاید بگوییم از همه‌ی انواع شعر گسترش اثرگذاری و سرعت اثرگذاری آن بیشتر است. ما امروز این خلأ را داریم. به نظر من گفتن سرود وآهنگهای خوب روی آن گذاشتن، بسیار خوب است.

 

اثرات سرود مناسب با وضع زمان:

1-(باعث) تکرار معارف و گسترش دادن معارفی است که ما احتیاج به گسترش آنها داریم.

2- در جامعه فرهنگ‌سازی می کند.

3-(در باب فرهنگ سازی) سطح نمی‌شناسد؛ یعنی از سطوح بالای معرفتی و علمی و مانند اینها تا سطوح عامّه‌ی مردم، همه را با سرعت فرا می گیرد.

4- سرود مثل هوای تازه، مثل هوای بهاری نفوذ میکند؛ هیچ لازم نیست کسانی آن را ترویج می کنند وادار بشوند ،(بلکه)خود سرود وقتی که خوب تنظیم شد (اثر می کند).

 

جایگاه شاعر:

عزیزان من! شاعر، سرمایه‌ی کشور است؛ جزو فاخرترین و عزیزترین سرمایه‌های هر کشوری شاعر است؛ البتّه همه‌ی هنرمندها سرمایه‌اند منتها شاعر یک خصوصیّاتی دارد و شعر در بین انواع‌ واقسام هنرها یک خصوصیّتی دارد و این خصوصیّات موجب میشود که ارزش شاعر در جامعه بالا برود.

 

انتظارات معظم له از شعرا:

1- سرمایه،(شاعر) باید در بزنگاه‌ها مورد استفاده‌ی کشور قرار بگیرد. آنجایی که کشور -چه در زمینه‌ی فرهنگی‌، سیاسی‌،اجتماعی‌، ارتباطات مردمی و پیوندهای اجتماعی‌، مواجهه‌ی دشمنان خارجی‌اش و..- احتیاج به یک کمکی دارد...(باید به درد بخورد).

2- اگر چنانچه ما شعری داشته باشیم که نسبت به مسائل جاری کشور هیچ موضعی نداشته باشد، این شعر به کار نیاز کشور نمی‌آید؛ باید موضع داشته باشد. این کاری بوده که شعرای خوب ما همواره کرده‌اند؛ یک غزل گفته‌اند، منتها در این غزل ناگهان می‌بینید که دو بیت اشاره به یک مسئله‌ی حسّاس دارد، آن مسئله را زنده میکند، مطرح میکند. بالاخره شعر شاعر بایستی زنده باشد.

3- من طرف‌دار این نیستم که حتماً همه‌ی شعری که شماها میگویید، شعر موضع‌دار یا سیاسی یا متعهّد یا آن‌چنانی باشد؛ نه، گفتن شعر غزلی و شعر عشقی هیچ اشکالی ندارد.

4- امّا حتّی در همان شعر غزلی و عشقی هم بایستی جان‌مایه‌های هدایت باشد.(یعنی در همه اشعار، باید جان مایه های هدایت باشد).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.