محمود ژولیده

مناجات با خدا


هردم ، شده این، آوای دلم

محشر نکنی، یارب خجلم

ای خالق نورالعفو العفو

ای رب غفورالعفو العفو

در کار خودم مضطر شده ام

دیر آمدم و بر در زده ام

منکه سر خود مهمان نشدم

با ذکر حسین جان آمده ام

گویم به سرور العفو...

ای رب غفور العفو...

دیدم همه کس را راه بدهی

حتی به گدا درگاه بدهی

منهم به طمع سوی تو شدم

تا جاه به این گمراه بدهی

از بخل و غرور العفو...

ای رب غفور العفو...

گیرم همه خوب و من بد بد

آیا بشوم از کوی تو رد

اینجا تو اگر عفوم نکنی

پس وای من و تنگی لحد

پایم لب گور العفو...

ای رب غفور العفو...

اول ثمر بخشیدن من

لبخند حسین لبخند حسن

این قول شفاعت از حسنین

این عهد من و این بنده شدن

تواب و شکور العفو...

ای رب غفور العفو...

بخشنده تویی ،شرمنده منم

زیبنده تویی ،بد بنده منم

آن وعدۀ تو، این توبۀ من

برگشتم و سر افکنده منم

مولای صبور العفو...

ای رب غفور العفو...

یارب من و این عصیان چه کنم

با دوری تو هر آن چه کنم

مرهم به دل عترت نشدم

با شِکوۀ این قرآن چه کنم

گشتم ز تو دور العفو..

ای رب غفور العفو...

با اینکه بدم من با علی ام

این آب و گلم این یاعلی ام

تا فاطمی ام تا حیدری ام

من پشت سر مولا علی ام

این برگ عبور العفو...

ای رب غفور العفو...

تا شور حسین دارم به سرم

جانانه دفاع دارم ز حرم

خون شهدا در خون و رگم

من آبروی رهبر نبرم

با درک حضور العفو...

ای رب غفور العفو...

تا معجر پاره میکشدم

تا چادر خاکی میکشدم

از کوچۀ تنگ تا کوفه خدا

هر جا که بخواهد میبردم

شد روضه مرور العفو...

ای رب غفور العفو...

منکه به حرم آتش نزدم

من سد ره زهرا نشدم

منکه نزدم بر نیزه سری

من نوکر زینب تا ابدم

با نوحه و شور العفو...

ای رب غفور العفو...

آندم که جدا شد سر ز قفا

بر آل علی شد جور و جفا

زیر سم اسب شد جسم حسین

در سلسله شد ناموس خدا

تا روز ظهور العفو...

ای رب غفور العفو...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.