سید پوریا هاشمی

مناجات با خدا در ماه مبارک رمضان


محضر اهل کرم حال پریشان میبرم

بهتر از گریه ندارم چشم گریان میبرم


لطف اینها بیشتر از دیدنی نادیدنی است

من ازین دَر، چیزهایی بهتر از نان میبرم


من زلیخای بدی بودم برای یوسفم

با گناهم صاحبم را سوی زندان میبرم


نوح دستش را سویم آورد اما پس زدم

با چه امیدی خودم را سمت طوفان میبرم؟!


اینهمه گفتم «رقیه» ، اینهمه گفتم ز «خار»

نَفْس را پس کی روی «خار مغیلان» میبرم؟!


چرتکه پیش کریم انداختن دیوانگی ست

چون به یک العفو صدها برگ غفران میبرم


گفت هرکس که بیاید زود جایش میدهم

روی خوش دیدم اگر با خویش مهمان میبرم


ماه قرآن باطناً ماهِ علی مرتضی ست

خیرِ مولا بوده هر فیضی ز قرآن میبرم


در قیامت حکم دوزخ هم دهی آسوده ام

خویش را سمت جنان با یک «حسین جان» میبرم


چه حرم بسته شود چه باز، آقایم که هست!

مثل سابق حاجتم را به خراسان میبرم


اینچنین دنیا نمی ماند حرم وا میشود...

آب سقاخانه اش را بهر درمان میبرم


ای امان از بی کسی، در حجره تنها جان سپرد

نام او را با هزاران آه سوزان میبرم


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.