ریا







ای كاش سوال وجدان تشنه ات را

باآب زلال منطق پاسخ می گفتی

كه چگونه

دیگران تن به آتش زد ه اندوتو

ندیده و نچشیده خویش را پروانه می خوانی


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.