تعاریف مختلف از تصوف و عرفان




پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ تصوف و عرفان، مفهوم کلی و عامی است که بر مصادیق گوناگونی اطلاق شده است. بنابراین در تعریف عرفان و نیز در رد و قبول آن نباید از خصوصیات مصادیق غفلت کرد و مبنای کار این مفهوم کلی و عام قرار داد.
تعارف عرفا نیز از عرفان متنوع است، زیرا عرفا در تعریف عرفان و مسائل مربوط به آن همانند توحید، فنا، عشق و محبت، فقر و اخلاص و رضا، در مواردی موقعیت خاص مخاطب را در نظر گرفته‌اند؛ مثلا در برابر ذم جاه تاکید کرده‌اند و در برابر مال دوستان بر ذم مال، گاه با اسیران لذایذ حسی سخن داشته‌اند و زمانی با گرفتاران علایق خیالی و نفسانی، لذا ممکن است در پاسخ یک سوال بیانات گوناگونی داشته باشند.
در مواردی بر اساس موقعیت معرفتی و سلوکی خود، سخن گفته‌اند که طبعا سخنان مقام توکل با سخنان مقام رضا فرق خواهد داشت. حتی یک نفر در حال "سکر" چیزی می‌گوید که در حال "صحو" انکار می‌کند.[1] نکته دیگر این که عرفای دوره‌های اولیه با اصطلاحات رسمی و عناوین اساسی و فن و روش تعریف که بعدها در مراحل مختلف سیر تصوف و عرفان پدید آمد، آشنایی چندانی نداشتند. همچنین اظهارات افراد بر اساس این که در چه مرحله ای از مراحل سیرت تکاملی تصوف قرار دارند، در همه زمان‌ها مختلف خواهد بود.
ادامه مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.